| Sànta Marìa dl' Arzan |
Santa Maria dell' Argine |
| |
|
| Ad cù dal paìs d' Imblignàñ |
In cima al paese di Vicobellignano |
| dòpu ' l cimitéri, |
dopo il cimitero, |
| gh'è ' na céza antiga, |
c'è una chiesa antica, |
| cùntra l'àrzan pugiàda, |
contro l'argine appoggiata, |
| che par tànti àñ |
che per tanti anni |
| la gént l'àva trascùràda! |
la gente aveva trascurata ! |
| |
|
| In dal pasàgh ad fiànc |
Quando ci si passava vicino |
| as gh' àva l'imprésiòñ |
si aveva l'impressione |
| a fës lé par cumpasión! |
che lei fosse lì per compassione! |
| |
|
| A zbarlùcià déntar, |
A guardar dentro, |
| travèrs i bùs dla pòrta róta, |
attraverso i buchi della porta rotta, |
| sa vdéva ' na gràñ dèzulasióñ |
si vedeva una gran desolazione |
| ca fàva vëgnar al magóñ! |
che faceva venire il magone ! |
|
|
| An bèl de' pérò, |
Un bel giorno però, |
| la Madòna la s'è stùfada |
la Madonna si è stancata |
| d'avigh 'na cà ' csé zdrucàda! |
d'avere una casa così diroccata ! |
| |
|
| E risantìda cóm al paìs |
E risentita con il paese |
| ca 'l s'éra zmangà |
che si era dimenticato |
| i sacrafési di sò anténà, |
i sacrifici dei suoi antenati, |
| l'à vurì scultà |
ha voluto ascoltare |
| l'invucasioñ ad cói |
la preghiera di quelli |
| che in di sècui pasà |
che nei secoli passati |
| cùntra li piéni dal Pù |
contro le piene del Po |
| i s'éra dàt tànt da fà, |
sì erano tanto dati da fare, |
| par paùra ca i mùr |
per paura che i muri |
| i càschëes zbrizulà! |
cadessero a pezzi ! |
| |
|
| Acsé par mìa lasà |
Così per non lasciare |
| la só dimu'ra |
la sua dimora |
| in màñ ai dizgrasià. |
in mano ai balordi |
| l'à fàt in mandra |
ha fatto in modo |
| che i laurà i gnës invià! |
che i lavori avessero inizio ! |
| |
|
| Cóm fadìga, |
Con fatica, |
| a stént, piàñ piàñ, |
a stento, piano piano, |
| an mastér incö |
un lavoro oggi |
| e n'atar admàñ, |
e un altro domani, |
| al fabricà l'è stà arsanà! |
la struttura è stata risanata ! |
| |
|
| Adès ca 'l stàbil |
Adesso che l'edificio |
| l'è pùsè in ùrdañ |
è più in ordine |
| e che i nòstar anténà |
e che i nostri antenati |
| là da d' là i s'è chiétà, |
dall'aldilà si sono dati pace |
| la ricunusénsa la gh'à d'andà, |
la riconoscenza deve andare |
| sicùramént a la Madòna, |
sicuramente alla Madonna |
| ma ànc a cói c'à dàt 'na màñ |
ma anche a quelli che hanno dato una
mano |
| a giùstà la vècia céza d' Imblignañ |
a riparare la vecchia chiesa di Vicobellignano |